Historia

Świecie, położone przy ujściu Wdy do Wisły w północnej części województwa kujawsko-pomorskiego, należy do najstarszych miast pomorskich i nadwiślańskich. Pierwsze pisemne wzmianki o Świeciu pochodzą z 1198 roku, kiedy to wspomina się o nim jako stolicy udzielnego księstwa, siedzibie księcia Grzymisława. Badania archeologiczne wykazują jednak, że już we wczesnym średniowieczu istniała tu osada rybacka, choć nie udało się jednoznacznie potwierdzić pierwotnej lokacji grodu na wysokim, lewym brzegu Wdy. Informacji zawarte w kronice pruskiej Piotra z Dusburga wskazują, iż około 1242 roku książę Świętopełk II, po zdobyciu przez Krzyżaków arcyważnego grodu Sartowice, spełniającego rolę komory celnej na Wiśle przeniósł Świecie w widły rzek Wdy i Wisły. Jednakże i ten gród, wymieniany jako stolica kasztelni oraz stolica dzielnicy a nawet całego księstwa, w roku 1309 został przez rycerzy Zakonu zdobyty i włączony do Państwa Zakonnego. Krzyżacy zdecydowali się na utworzenie w Świeciu komturstwa około 1320 roku, o czym wspomniano w liście arcybiskupa gnieźnieńskiego Janisława. Zakon doceniając znaczenie polityczno- gospodarcze Ziemi Świeckiej, w roku 1335 zaczął wznosić murowaną warownię w widłach Wisły i Wdy. W 1338 roku Świecie otrzymało przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim, a ukończony w 1350 roku zamek wkrótce stał się siedzibą komturów. Po przegranej bitwie grunwaldzkiej wojska Władysława Jagiełły zajęły miasto, jednakże Świecie powróci w granice Królestwa Polskiego dopiero na mocy II pokoju toruńskiego w roku 1466. Dzięki dogodnemu położeniu geograficznemu- nad brzegiem Wisły, oraz na przecięciu szlaków handlowych, bursztynowego i wiążącego Pomorze Zachodnie z Mazurami, Warmią i Litwą- Świecie rozwijało się bardzo dynamicznie. Do bogacącego się miasta ściągali osadnicy z odległych krajów- Holendrzy, Szkoci, Niemcy, Żydzi. Jednakże już w XVII w. miasto nawiedziły znaczne kryzysy. Wiązały się one zarówno z działaniami wojennymi podczas potopu szwedzkiego jak i wystąpieniem zarazy zwanej "czarną śmiercią", które doprowadziły do znacznego wyludnienia miasta. W XVIII w. w wyniku traktatu rozbiorowego Świecie znalazło się pod rządami pruskimi. Po odbudowie ze zniszczeń, w 1818 roku Świecie stało się siedzibą nowoutworzonego powiatu. W 1854 r. po jednej z większych powodzi, która uszkodziła prawie wszystkie budynki, podjęto decyzję o translokacji miasta na lewy brzeg Wdy. Przenosiny trwały do końca 1885 roku. XIX wiek przyniósł ponowny rozkwit Świecia. Uruchomiono cukrownię, tartak, elektrownię, rzeźnię miejską, browar, młyn w Przechowie, doprowadzono linię kolejową. Wraz z zakończeniem I wojny światowej w styczniu 1920 r. skończył się okres panowania pruskiego, Świecie powróciło do Rzeczypospolitej a pierwszym komisarycznym burmistrzem wybrano Leona Neumanna. W okresie międzywojennym miasto nadal rozwijało się dynamicznie, działała cukrownia, Polskie Zakłady Graficzne Poligraf, wydawano gazety- Głos Świecki, Dziennik Świecki oraz miesięcznik młodzieży Gregorianum. 3 września 1939 roku miasto zajęli Niemcy. Okupacja hitlerowska przyniosła śmierć tysiącom mieszkańców Świecia i okolic. Między innymi wymordowano personel i pacjentów zakładu psychiatrycznego. Miasto zostało wyzwolone spod okupacji, wspólnymi siłami polsko-radzieckimi, 12 lutego 1945 roku. W wyniku przemian zachodzących po II wojnie światowej Świecie awansowało do rangi jednego z najważniejszych ośrodków społeczno-gospodarczych województwa Kujawsko-Pomorskiego. Przełomowym momentem dla rozwoju miasta była decyzja o lokalizacji w Świeciu giganta papierniczego- Zakładów Celulozy i Papieru. Budowa obecnego zakładu Mondi Packaging Paper Świecie S.A. rozpoczęła się 9 maja 1961 roku i od tego czasu liczba mieszkańców miasta zaczęła rosnąć z roku na rok. Zmienił się również profil społeczno - gospodarczy Gminy z rolniczego na przemysłowy co pociągnęło za sobą liczne nowe inwestycje oraz napływ wykształconej i wyspecjalizowanej kadry do miasta.

ilość odsłon: 24059